سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

108

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

از طلاق ذمّه‌اش از تمام مهر برى شده و بدون اينكه احتمال و وجه ديگرى در مسئله باشد متعيّنا حكمش همين است . قوله : فله نصف الباقى : ضمير در [ له ] بزوج راجعست . قوله : و نصف ما وهبته مثلا او قيمة : ضمير فاعلى در [ وهبته ] به زوجه و ضمير مفعولى بزوج راجعست و كلمه [ مثلا ] و [ قيمة ] حال هستند براى [ نصف ما وهبته ] . قوله : لانّ حقّه مشاع فى جميع العين : ضمير در [ حقه ] بزوج راجعست و مقصود از حق زوج نصف مهريه است كه پس از طلاق قبل از دخول آن را از زن استحقاق دارد . قوله : و قد ذهب نصفها : ضمير در [ نصفها ] به عين راجع است و مقصود از [ ذهاب ] همان تلف بواسطه هبه است . قوله : فيرجع الى بدله : ضمير در [ بدله ] به نصف عود مىكند . قوله : و ابرأته من نصفه : ضمير فاعلى در [ ابرأته ] به زوجه و ضمير مفعولى بزوج و در [ نصفه ] به دين راجعست . قوله : وجها واحدا : يعنى احتمالا واحدا . متن : و كذا لو تزوجها بعبدين فمات أحدهما ، أو باعته فللزوج نصف الباقي و نصف قيمة التالف ، لأنه تلف على ملكها و استحقاقه لنصفه تجدد بالطلاق من غير اعتبار الموجود و غيره . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرمايد : و همچنين است اگر مردى با زنى ازدواج نمود مهريه‌اش